MASAŻ TKANEK GŁĘBOKICH ORAZ PUNKTÓW SPUSTOWYCH – TERAPIA MANUALNA

Masaż tkanek głębokich znany również jako „Deep Tissue Massage” to jedna z najbardziej efektywnych metod pracy z tkankami miękkimi. Terapia tkanek miękkich (masaż tkanek głębokich) jest metodą, która polega na umiejętnym wykorzystaniu licznych technik manualnych w celu usunięcia napięć i dysfunkcji w obrębie tkanek miękkich i układu mięśniowo­‍ powięziowego. Sposób ich wykonywania jest bezbolesny i łagodny oraz bezpieczny dla pacjenta, mimo że dotyczy tkanek położonych głębiej. Metoda polega na zrozumieniu warstwowej budowy ciała oraz możliwości pracy z warstwami tkanek. Staje się także coraz bardziej popularna wśród fizjoterapeutów, osteopatów i masażystów na całym świecie. Praca z warstwami tkanek w celu ich rozluźnienia, wydłużenia oraz uwolnienia zbędnych napięć daje szerokie możliwości zastosowania i nadzwyczajne rezultaty już po pierwszym zabiegu.

Technika pracy przy zastosowaniu łokci lub kostek powoduje większą głębokość i precyzję zabiegu niż inne formy masażu. Ze względu na szerokie właściwości adaptacyjne oraz sposób wykonania masaż głęboki ma zastosowania zarówno w fizjoterapii, gabinetach odnowy lub SPA jak również w chiropraktyce. Podstawowe działanie pracy z tkankami głębokimi to zmiana struktury i ograniczeń ruchomości mięśni. Pacjenci chwalą sobie dobroczynne działanie technik mięśniowo-powięziowych ze względu na zwiększenie efektów rozluźnienia, zmniejszenie długotrwałego bólu oraz dłużej utrzymujące się efekty zabiegu.

Terapia punktów spustowych (trigger points) – wykorzystuje różne formy ucisku i ruchów we wrażliwych miejscach w obrębie brzuśca mięśniowego lub powięzi mięśnia. Punkt spustowy jest to wrażliwy punkt w mięśniu, obszarze mięśniowo­‍ ścięgnistym lub w więzadle odznaczający się bólem przeniesionym do okolicy objawowej. Celem terapii jest uwolnienie od bólu i poprawa zaburzonych wzorców ruchowych. Punkty spustowe pojawiają się w mięśniach narażonych na długotrwałe przeciążenia, często na skutek stresu, przemęczenia, bruksizmu, urazów i mikrourazów.

Poprzez rozluźnienie, wydłużenie, zlikwidowanie zrostów i uwolnienie utrzymujących się wzorców nieprawidłowych napięć w tkankach uzyskamy przyspieszoną regeneracja tkanek, co będzie skutkować zmniejszeniem bólu, poprawą giętkości mięśni i powięzi, poprawą płynności ruchu oraz przywróceniem prawidłowego zakres ruchu w najbardziej efektywny i najmniej obciążający sposób. Skuteczność powyższych technik została udowodniona naukowo, a ich stosowanie jest bezpieczne dla pacjenta..

Według Riggsa: „to zrozumienie warstw ciała i możliwości pracy z tkanką w tych warstwach zmierzającej do rozluźnienia, wydłużenia i uwolnienia utrzymujących się wzorców nieprawidłowych napięć w możliwie najbardziej skuteczny i energooszczędny sposób”.

Korzyści terapii tkanek głębokich:

  • Zmniejszenie bólu.

  • Zwiększenie rozluźnienia.

  • Poprawa przenoszenia napięć poprzez ciało.

  • Obniżenie poziomu stresu.

  • Przywrócenie lepszej postawy rekonwalescencji.

  • Zwiększenie giętkości ruchu.

  • Zwiększenie płynności ruchu.

  • Uwalnianie stawów o zmniejszonej ruchomości.

  • Poprawa ukrwienia.

  • Poprawa zakresów ruchu.

  • Zmniejszenie napięcia mięśni.

  • Rozciągnięcie mięśni i powięzi.

  • Wspomaganie terapii punktów spustowych.

  • Poprawa funkcji mięśni.

  • Odzyskiwanie równowagi (balansu) mięśniowego.

  • Długotrwałe korzyści.

Wskazania:

  • rwa kulszowa

  • rwa barkowa

  • zespół bólowy kręgosłupa

  • napięciowy ból głowy, migreny

  • różnego pochodzenia bóle pachwin, krocza, żuchwy

  • zaburzenia napięcia mięśniowego, sztywność mięśni

  • ograniczenia ruchomości stawów

  • blizny i obrzęki

  • po unieruchomieniach stawów (po urazach, operacjach)

  • choroby zwyrodnieniowe i reumatyczne w celu rozluźnienia mięśni i złagodzenia dolegliwości bólowych

  • wad postawy: skoliozy, koślawość/ szpotawość kolan, stóp

  • zaburzenia czynności w układzie ruchu: zablokowanie, nadmierna ruchomość

  • nieprawidłowe wzorce torebkowe

  • objawy przeciążenia poszczególnych odcinków mięśni

  • zaburzenia równowagi mięśniowej w ścięgnach i powięziach

  • niewydolność, niestabilność, przykurcze

  • skrócenia tkanek

  • „sklejenia” powięzi

  • schorzenia o charakterze przeciążeniowym (łokieć tenisisty, golfisty)

  • schorzenia o charakterze uciskowym (zespół górnego otworu klatki piersiowej, zespół ciasnoty przedziału przedniego, rwa gruszkowata)

  • ostre i przewlekłe zespoły bólowe kręgosłupa i kończyn (również te związane z tzw. „wypadnięciem jądra miażdżystego”)

  • skolioza

  • kifoza oraz inne bóle powstałe w wyniku stłuczeń, skręceń, zwichnięć, przeziębień, złamań, stresów